Santocko

santocko_mapaTrochę z dziejów Santocka, o których warto wiedzieć…

(na podstawie tekstu Anny Popiołek, zamieszczonego na witrynie Nadleśnictwa Kłodawa)

Okazuje się, że nasza wieś, mimo położenia, miała rodowód słowiański. Gdy w połowie XIII wieku margrabiowie brandenburscy utworzyli Nową Marchię (w 1257 roku powstał Gorzów (Landisberchnouam), Santocko – obok Czechowa, Gralewa i Kłodawy – zachowało słowiański charakter. Na początku XIV wieku w Mironicach powstała filia klasztoru Cystersów (Locus coeli czyli „niebiańskie miejsce”). Niedługo później także Santocko weszło we władanie zakonników. Sytuacja trwała aż do sprowadzenia do Polski Krzyżaków, którzy mieli wesprzeć Państwo Polskie w walce z Brandenburgią. Gdy zakon Krzyżaków zajął Pomorze Gdańskie oraz Nową Marchię, nakładano coraz większe sankcje wobec konkurencyjnych zakonów. Wówczas spadła pozycja ekonomiczna i polityczna mironickich Cystersów. Okoliczne dobra przejmowali ziemianie i rycerstwo, aż do ostatecznego upadku klasztoru Cystersów w 1539 roku, gdy właścicielem ziem został margrabia Jan z Kostrzyna.

Pola, aż po Gorzów, były porośnięte lasem. Do początków XIX wieku las był karczowany. Podobnie sytuacja miała się z Santockiem, jednak badania glebowo-siedliskowe wskazują, że po pewnym czasie obszar pól uprawnych ponownie zalesiono.

Koniec II wojny światowej zakończył ważny etap w historii tutejszych dziejów. Wówczas nastąpiła powtórna zamiana ludności niemieckiej na polską. Wejście wojsk rosyjskich 30 stycznia 1945 roku było początkiem akcji wysiedlenia ludności niemieckiej i napływu Polaków z Kresów Wschodnich na Ziemie Odzyskane.